استانبول شهری شانزدهمیلیونی است که یک آبراه کشتیرانی آن را از میانه دو نیم کرده، و جابهجایی در آن بسیار آسانتر از آن است که این جمله نشان میدهد. تقریباً همهچیز به یک کارت برمیگردد و به اینکه بدانید کنار کدامیک از شش سامانه ایستادهاید.
مسافران با این انتظار میرسند که جابهجایی در استانبول سخت باشد، معمولاً به خاطر ترافیک، و بعد میفهمند ترافیک اصلاً ربطی به آنها ندارد. قرار نیست در آن گیر بیفتید. شبکهٔ ریلی و کشتیهای شهری تقریباً به هر جایی که یک مسافر میخواهد برود میرسد، ارزان است، و کل آن با یک کارت پلاستیکی باز میشود که از یک فنجان قهوه ارزانتر است.
آنچه در ادامه میآید شکل کلی سامانه است، نه جدول زمانی. کرایهها و ساعتهای کار تغییر میکنند — زیاد هم — پس عمداً اعدادی نمیآوریم که سه ماه دیگر اشتباه باشند.
İstanbulkart یک کارت سفر قابلشارژ است، و تنها راه معقول برای پرداخت هزینهٔ هر چیزی که حرکت میکند. در مترو، تراموا، اتوبوس، متروبوس، فونیکولارها، مرمرای و کشتیهای شهری کار میکند — یک کارت، همهٔ وسایل.
آن را از دستگاه فروش خودکار هر ایستگاه مترو یا تراموا بخرید. دستگاهها پول نقد و کارت میپذیرند، به انگلیسی تغییر زبان میدهند، و کارت و اولین شارژ را در یک تراکنش به شما میفروشند. دو بزرگسال میتوانند با دو بار زدن از یک کارت استفاده کنند، که اگر دیروقت برسید و فقط یک دستگاه سالم پیدا کنید دانستنش به کار میآید.
دو چیز آن را از یک وسیلهٔ صرفاً راحت ارزشمندتر میکند:
رایجترین مشکل مسافران در این شهر ایستادن جلوی گیت با کارتی خالی و صفی پشت سرشان است. دستگاهها در هر ایستگاهی هستند، اما نه همیشه در اسکلهٔ کشتیای که از آن راه میافتید.
اگر از این شبکه هیچ چیز دیگری یاد نگیرید، T1 را یاد بگیرید. از باغجیلار در غرب تا کاباتاش کنار بسفر میرود، و در راه، به ترتیب، تقریباً هر جای تاریخیای را که برای دیدنش آمدهاید پوشش میدهد: بایزید برای بازار بزرگ، سلطاناحمد برای مسجد آبی و ایاصوفیه، سیرکجی، امیناونو برای بازار ادویه و اسکلههای کشتی، سپس از روی پل گالاتا به کاراکوی، توپخانه و کاباتاش.
ترامواها پشت سر هم میآیند، در بیشتر مسیر خط اختصاصی خودشان را دارند و ترافیک رویشان اثری ندارد. تقریباً در همهٔ ساعتها هم شلوغاند، که بهای این همه سودمندی است.
کاباتاش انتهای شرقی خط است، و جایی است که خیلی چیزها به هم میرسند: ایستگاه پایانی تراموا، فونیکولار به سمت تکسیم، و اسکلههای کشتی.
همسایهٔ آرامتر T1 از امیناونو شروع میشود و به سمت دیگر میرود، رو به غرب در امتداد ساحل شهر قدیم در شاخ طلایی — کوچوکپازار، سپس جیبالی، سپس به سوی فنر و بالات. خطی است که بیشتر مسافران هرگز لازمش ندارند، و همان خطی که شب ما به آن وابسته است: سوار شدن به گشت در اسکلهٔ جیبالی است، کنار دانشگاه کادیر هاس، چند قدم از ایستگاه جیبالی و دو ایستگاه بعد از امیناونو. از سلطاناحمد، سیرکجی یا کاراکوی، با T1 تا امیناونو بروید و عوض کنید؛ پیاده از سرِ امیناونوی پل گالاتا حدود بیست تا بیستوپنج دقیقه راه است، هموار و کنار آب.
استانبول مسطح نیست، و اختلاف ارتفاع میان کنارهٔ آب و خطالرأس بالای آن سربالایی جدیای است. فونیکولارها به همین دلیل وجود دارند.
F1 کاباتاش را در حدود دو دقیقه به میدان تکسیم وصل میکند و مدام در رفتوآمد است. اگر جایی در اطراف تکسیم، بیاوغلو یا خیابان استقلال اقامت دارید، این راه ارتباط شما با آب و تراموا است.
از تکسیم، متروی M2 رو به شمال در سمت اروپایی و رو به جنوب تا ینیکاپی میرود و از شیشخانه برای گالاتا، هالیچ — ایستگاهی که روی پل شاخ طلایی قرار دارد — و وزنهجیلر برای محلهٔ دانشگاه میگذرد. از خروجی سمت فاتحِ ایستگاه هالیچ، اسکلهٔ جیبالی ده دوازده دقیقه پیاده در امتداد ساحل است. با تراموای T1 در امتداد ساحل و M2 در امتداد خطالرأس، سمت اروپایی عملاً پوشش داده شده است.
دو راه برای رفتن از اروپا به آسیا هست، و جایگزین یکدیگر نیستند.
| کشتی شهری | مرمرای | |
|---|---|---|
| زمان | حدود 20 دقیقه | حدود 4 دقیقه |
| مسیر | امیناونو، کاراکوی، کاباتاش یا بشیکتاش تا اسکودار یا کادیکوی | زیر تنگه، سیرکجی تا اسکودار |
| منظره | اصل ماجرا | یک تونل |
| کی استفاده کنید | وقتی وقت دارید و روز است | وقتی دیر کردهاید، یا باران افقی میبارد |
کشتی شهری مقرونبهصرفهترین گشت تماشایی استانبول است، با فاصلهای زیاد از بقیه. به قیمت یک کرایهٔ اتوبوس، روی عرشهٔ روباز با چای و کل خط آسمان شهر از بسفر میگذرید، و مردم محلی آن را وسیلهٔ نقلیهٔ معمولی میدانند، که هست. دستکم یک بار در روز از امیناونو یا کاباتاش تا کادیکوی این کار را بکنید.
مرمرای تونل ریلی زیر تنگه است — شاهکاری واقعی مهندسی که آن را بهصورت چهار دقیقه تاریکی تجربه میکنید. سریع است، پشت سر هم میآید، و دو شبکهٔ قطار حومهای را به هم وصل میکند، که آن را برای سفرهای واقعی، و نه گردش، انتخاب عملی میکند.
استانبول دو فرودگاه دارد، در دو سوی شهر و دو سوی تنگه، و اشتباه گرفتنشان اشتباهی پرهزینه است. پیش از رزرو هر چیزی ببینید بلیتتان کدام را میگوید.
متروی M11 از ترمینال به شهر میرود و به شبکهٔ گستردهتر مترو وصل میشود، که ارزانترین راه ورود به شهر است و ترافیک رویش اثری ندارد. اتوبوسهای فرودگاهی Havaist مستقیم به تکسیم و دیگر نقاط مرکزی میروند و با چمدان سادهترند، اما همراه همه در بزرگراهاند. تاکسی ساعت چهار صبح سریعترین گزینه است و ساعت شش عصر کندترین.
متروی M4 حالا به ترمینال میرسد و تا کادیکوی میرود، و از آنجا یک کشتی شهری تا کاباتاش یا امیناونو هم سریعترین و هم بهمراتب دلپذیرترین راه برای تمام کردن مسیر است. اتوبوسهای Havabus هم تا کادیکوی و تکسیم میروند.
برای هر کدام وقت کافی بگذارید. رفتن از صبیحه گوکچن تا سلطاناحمد یک سفر واقعی از این سر شهر به آن سر است، نه یک ترانسفر فرودگاهی.
این همان نکتهای است که مردم را غافلگیر میکند، بهویژه پس از شبی که نیمهشب تمام میشود.
مترو، تراموا و مرمرای بهطور کلی حدود نیمهشب کارشان را تمام میکنند، و آخرین سرویسها زودتر از آن است که دوست دارید. متروبوس — اتوبوس آکاردئونی با خط اختصاصی خودش در سراسر شهر — تمام شب کار میکند، و مسیرهای اتوبوس شبانه هم هست، اما هیچکدام برای مسافری که سامانه را از پیش نمیشناسد انتخاب طبیعیای نیست.
در عمل، پس از نیمهشب تاکسی میگیرید. تاکسیها تاکسیمتر دارند، با معیار اروپایی گران نیستند، و استفاده از یک اپلیکیشن (BiTaksi و Uber هر دو اینجا تاکسیهای مجاز را صدا میکنند) چانهزدن و مشکل زبان را یکجا از میان برمیدارد. نشانی هتلتان را به ترکی نوشته همراه داشته باشید.
گشت ما بین 23:45 و نیمهشب دوباره در جیبالی، در شاخ طلایی، پهلو میگیرد، که تا آن موقع کار ترامواها دارد تمام میشود. تاکسی پاسخ ساده است — یک اپلیکیشن شما را از توضیح دادن اینکه کجا هستید معاف میکند، و برای راننده این مکان «Cibali, Kadir Has Üniversitesi» است. اگر ترجیح میدهید اصلاً به آن فکر نکنید، ترانسفر هتل با هر نفر €5 رفت و برگشت را پوشش میدهد؛ سوار کردنها بر اساس محله برنامهریزی میشود، پس ممکن است خودرو مشترک باشد — ببینید شب چطور پیش میرود یا خود شب را.
اگر فرصت بسیار کوتاهی در شهر دارید، راهنمای ترانزیت این خطوط را در قالب یک برنامه کنار هم میگذارد. و اگر میخواهید بدانید آن همه بنای کنار آب که کشتی از کنارشان میگذرد چیست، از کاخها شروع کنید.
پیش از آنکه بیرون رفتن از فرودگاه معنا داشته باشد چند ساعت لازم است، و با شش، ده ساعت یا یک شب کامل چه کنید.
دلمهباغچه، چراغان، بیلربیی، روملی حصار. چه کسی ساختشان، کی، و چرا همه رو به آب برگشتند.
سوار شدن، مزه، حرکت، نمایش، دسر، پیست رقص، اسکله. شب به همان ترتیبی که پیش میآید.
هر شب سال یک حرکت. سوار شدن از ساعت ۲۰:۰۰، حرکت در ۲۱:۰۰، بازگشت به اسکلهٔ جیبالی بین ۲۳:۴۵ و نیمهشب. شام، برنامهٔ کامل شب ترکی و نوشیدنیهای بدون الکل بهصورت نامحدود در قیمت گنجانده شدهاند؛ پرداخت روی کشتی انجام میشود و تا دو ساعت پیش از حرکت میتوانید رایگان لغو کنید.
نفری €24.60، همهچیز شامل · رزرو همانروز تا 21:00 · لغو رایگان تا 19:00
جایی که شب آغاز میشود — کرانهٔ شهر قدیم در شاخ طلایی، کنار دانشگاه کادیر هاس.
اسکلهٔ جیبالی، خیابان کادیر هاس — فاتح / استانبول
لطفاً برای ادامه یک تاریخ انتخاب کنید.
لطفاً حداقل یک بزرگسال اضافه کنید.
برای ادامه باید هر دو گزینه انتخاب شوند.
لطفاً مشخص کنید پکیج نوشیدنی اضافه شود یا نه.
لطفاً یک گزینه برای رسیدن انتخاب کنید.
لطفاً نام خود را وارد کنید.
برای تأیید با همین شماره تماس میگیریم.
لطفاً کد کشور خود را انتخاب کنید.
لطفاً شماره تلفن خود را وارد کنید.
رزرو شما را از همین راه تأیید میکنیم.
لطفاً یک راه ارتباطی انتخاب کنید.
رزرو خود را مرور کنید
برای گفتگو با ما، با دوربین گوشی خود اسکن کنید
یا شماره ما را ذخیره کنید