شام، نمایش، و بعد پارتی روی بسفر امشب

دو جا برای بودن هست. پیست داخل سالن، جلوی همان صحنه‌ای که نمایش تازه ترکش کرده، جایی که صدای دی‌جی از همه بلندتر است و بلندگوها چند متری‌اند. و عرشهٔ روباز، یک پله بالاتر و زیر آسمان، جایی که همان موسیقی می‌رسد و ساحل پس‌زمینه است: کاخ بیلربیی که تقریباً هم‌سطح آب روشن است، مسجدهای اسکودار، و بعد برج دختر روی صخره‌اش، نزدیک‌تر از هر چیز دیگری در تمام شب.

چیزی که مهمان انتظارش را ندارد خودِ برنامه است. دی‌جی به‌جای یک پلی‌لیست، سالن را می‌خواند، و همان موسیقی هم روی پیست و هم بیرون روی عرشه شنیده می‌شود. همین بخش شب است که سر از گوشی همه درمی‌آورد.

سالن ترکیبی است، و نکته همین است. برنامهٔ دی‌جی برای سالنی که مهمانانی از ده‌ها کشور در آن هستند طوری چیده می‌شود که همه را به حرکت بیندازد: میز دوستانی که از یک هاستل آمده‌اند، زوجی که برای درویش آمدند و برای پیست ماندند، جشن مجردی، و خانواده‌ای که بچه‌هایش کنار پنجره خوابشان برده. این پارتی‌ای است که یک خانواده هم در همان سالن است، و همین می‌گوید چه جور پارتی‌ای است.

وقتی کشتی پهلو می‌گیرد تمام می‌شود، بین 23:45 و نیمه‌شب. امین‌اونو یک دقیقه تا تراموا و پنج دقیقه تا ایستگاه سیرکجی فاصله دارد و تاکسی‌ها جلوی ورودی منتظرند، پس برای هر کس که تمام نکرده، کاراکوی، بی‌اوغلو و تکسیم سفر کوتاهی‌اند. اگر ترانسفر رزرو کرده باشید، به‌جایش راننده منتظر است.