شام، نمایش، و بعد پارتی روی بسفر امشب

دو جا برای بودن هست. پیست رقص جلوی همان صحنه‌ای که نمایش تازه ترکش کرده، جایی که صدای دی‌جی از همه بلندتر است و بلندگوها چند متری‌اند. و عرشه‌های روباز در جلو و عقب کشتی، زیر آسمان، جایی که میان دو آهنگ نفسی تازه می‌کنید و ساحل پس‌زمینه است: کاخ بیلربیی که تقریباً هم‌سطح آب روشن است، مسجدهای اسکودار، و بعد برج دختر روی صخره‌اش، نزدیک‌تر از هر چیز دیگری در تمام شب.

چیزی که مهمان انتظارش را ندارد خودِ برنامه است. دی‌جی به‌جای یک پلی‌لیست، سالن را می‌خواند و پیست را تا اسکله پر نگه می‌دارد. همین بخش شب است که سر از گوشی همه درمی‌آورد.

سالن ترکیبی است، و نکته همین است. برنامهٔ دی‌جی برای سالنی که مهمانانی از ده‌ها کشور در آن هستند طوری چیده می‌شود که همه را به حرکت بیندازد: میز دوستانی که از یک هاستل آمده‌اند، زوجی که برای درویش آمدند و برای پیست ماندند، جشن مجردی، و خانواده‌ای که بچه‌هایش کنار پنجره خوابشان برده. این پارتی‌ای است که یک خانواده هم در همان سالن است، و همین می‌گوید چه جور پارتی‌ای است.

وقتی کشتی در جیبالی پهلو می‌گیرد تمام می‌شود، بین 23:45 و نیمه‌شب. ایستگاه تراموای T5 چند قدم از اسکله فاصله دارد و تاکسی تا تکسیم حدود 15 تا 25 دقیقه راه است، در ترافیک بیشتر؛ پس برای هر کس که تمام نکرده، کاراکوی، بی‌اوغلو و تکسیم سفر کوتاهی‌اند. اگر ترانسفر رزرو کرده باشید، به‌جایش شما را به هتل برمی‌گرداند.