بسفر، برای دو نفر رمانتیک شام روی کشتی امشب

آرام شروع می‌شود. کشتی از ساعت 20:00 در جیبالی پهلو گرفته و شما وقتی سالن هنوز نیمه‌خالی است میزتان را انتخاب می‌کنید، یا اگر خواسته باشید شما را سر میزی می‌برند که شمع‌هایش از پیش روشن است. مزه وقتی کشتی هنوز بسته است می‌آید، پس نیم‌ساعت اول یعنی ده بشقاب کوچک، شاخ طلایی که پشت پنجره از آبی به سیاه می‌رود، و هیچ جای دیگری برای رفتن. وقتی طناب‌ها ساعت 21:00 باز می‌شود، تقریباً متوجه نمی‌شوید.

اول پل گالاتا از بالای سر می‌گذرد، با برج گالاتای روشن بر فراز کاراکوی، و بعد کاخ دلمه‌باغچه، ششصد متر مرمر روشن در یک قدمی شیشه. جایی در میانهٔ شب مردی با جامهٔ سفید شروع به چرخیدن می‌کند: درویش آرام‌ترین بخش شب است، و بهترینش. رقص قفقازی با نمایش چاقو و نمایش ریتم درست عکس آن‌اند، و شما دو نفر سر اینکه کدام را بیشتر دوست داشتید اختلاف پیدا خواهید کرد.

غذای اصلی وقتی پل اول بالای سرتان است می‌رسد. اگر می‌توانید برای آن بروید روی عرشه: نور روی کابل‌ها همان‌طور که از زیرش می‌گذرید رنگ عوض می‌کند، و نردهٔ عرشه جایی است که زوج‌ها در هر فصلی سر از آن درمی‌آورند، اگر لازم باشد با پالتو. کشتی زیر پل دوم دور می‌زند و ساحل آسیایی تاریک‌تر و آرام‌تر به خانه می‌آید، با کاخ بیلربیی که تقریباً هم‌سطح آب روشن است.

پس از آخرین پرده، دی‌جی پیست رقص را در دست می‌گیرد. اگر اهل رقصیدنید برقصید، و اگر نه، عرشه‌های روباز برای آخرین تکهٔ مسیر از کنار اسکودار و برج دختر مال شما می‌مانند — همان‌جا که کشتی نزدیک‌تر از هر چیز دیگری در تمام شب می‌گذرد — و برای بازگشت آرام به درون شاخ طلایی. بین 23:45 و نیمه‌شب دوباره در جیبالی پهلو می‌گیرد. ایستگاه تراموای T5 چند قدم آن‌طرف‌تر است، و ترانسفر، اگر رزرو کرده باشید، شما را به هتل برمی‌گرداند.