بسفر، برای دو نفر رمانتیک شام روی کشتی امشب

آرام شروع می‌شود. کشتی از ساعت 20:00 کنار امین‌اونو پهلو گرفته و شما را وقتی سالن هنوز نیمه‌خالی است سر میزتان می‌برند، با شمع‌هایی که اگر خواسته باشید از پیش روشن‌اند. مزه روی دیس‌های مشترک می‌آید در حالی که کشتی هنوز بسته است، پس نیم‌ساعت اول یعنی هشت بشقاب کوچک، آبی که پشت پنجره از آبی به سیاه می‌رود، و هیچ جای دیگری برای رفتن. وقتی طناب‌ها ساعت 21:00 باز می‌شود، تقریباً متوجه نمی‌شوید.

اول کاخ دلمه‌باغچه می‌گذرد، ششصد متر مرمر روشن در یک قدمی شیشه، و بعد نور صحنه پایین می‌آید و مردی با جامهٔ سفید شروع به چرخیدن می‌کند. درویش ساکت‌ترین ده دقیقهٔ شب است، و بهترینش. رقص‌های محلی که بعدش می‌آیند درست عکس آن‌اند، و شما دو نفر سر اینکه کدام را بیشتر دوست داشتید اختلاف پیدا خواهید کرد.

غذای اصلی همزمان با پل اول می‌رسد. اگر می‌توانید برای آن بروید روی عرشه: نور روی کابل‌ها همان‌طور که از زیرش می‌گذرید رنگ عوض می‌کند، و نردهٔ عرشه جایی است که زوج‌ها در هر فصلی سر از آن درمی‌آورند، اگر لازم باشد با پالتو. کشتی زیر پل دوم دور می‌زند و ساحل آسیایی تاریک‌تر و آرام‌تر به خانه می‌آید، با کاخ بیلربیی که تقریباً هم‌سطح آب روشن است.

دسر علامت شروع است: دی‌جی سالن را می‌گیرد. اگر اهل رقصیدنید برقصید، و اگر نه، عرشه برای آخرین تکهٔ مسیر از کنار اسکودار و برج دختر مال شما می‌ماند؛ همان‌جا که کشتی نزدیک‌تر از هر چیز دیگری در تمام شب می‌گذرد. بین 23:45 و نیمه‌شب دوباره پهلو می‌گیرد. تراموا یک دقیقه فاصله دارد و راننده‌تان، اگر رزرو کرده باشید، از پیش آنجاست.