Tramwaj T1: jedyna linia, która naprawdę się liczy
Jeśli mają Państwo zapamiętać z tej sieci tylko jedno, niech będzie to T1. Jedzie z Bağcılar na zachodzie do Kabataş nad Bosforem i po drodze zbiera, po kolei, w zasadzie wszystko, co historyczne i po co się przyjechało: Beyazıt przy Krytym Bazarze, Sultanahmet przy Błękitnym Meczecie i Hagii Sophii, Sirkeci, Eminönü przy Bazarze Egipskim i przystaniach promowych, potem przez Most Galata do Karaköy, Tophane i Kabataş.
Tramwaje kursują często, na większości trasy mają własne torowisko i korki ich nie dotyczą. Prawie o każdej porze są też zatłoczone — taka jest cena bycia aż tak przydatnym.
Kabataş to wschodni koniec linii i miejsce, w którym zbiega się bardzo wiele: pętla tramwaju, kolejka na Taksim i przystanie promowe.
T5: w górę Złotego Rogu
Spokojniejszy sąsiad T1 zaczyna się w Eminönü i jedzie w drugą stronę, na zachód wzdłuż brzegu starego miasta nad Złotym Rogiem — Küçükpazar, potem Cibali, a dalej w stronę Fener i Balat. To linia, której większość przyjezdnych nigdy nie potrzebuje, a od której zależy nasz wieczór: na rejs wsiada się na nabrzeżu Cibali, obok Uniwersytetu Kadir Has, kawałek pieszo od przystanku Cibali i dwa przystanki od Eminönü. Z Sultanahmetu, Sirkeci czy Karaköy trzeba jechać T1 do Eminönü i tam się przesiąść; pieszo od strony Eminönü przy Moście Galata to około dwudziestu–dwudziestu pięciu minut, płasko, wzdłuż wody.
