Τι γίνεται πραγματικά από τις 20:00 ως τα μεσάνυχτα

Δύο πράγματα κρίνουν αν η αρχή της βραδιάς σας θα είναι ήρεμη ή ένα τρεχαλητό δίπλα στις γραμμές του τραμ.

Το πρώτο είναι ότι η προβλήτα δεν είναι εκεί όπου υποθέτουν οι περισσότεροι. Η επιβίβαση δεν γίνεται στο Εμινονού ούτε σε καμία από τις προβλήτες του Βοσπόρου: γίνεται στο Τζιμπαλί, σε ένα πιο ήσυχο κομμάτι της ακτής του Κεράτιου Κόλπου, δίπλα στο Πανεπιστήμιο Καντίρ Χας, το μακρύ κτίριο από τούβλα πάνω στο νερό. Το τραμ T5 σταματά στο Τζιμπαλί, λίγα βήματα πιο πέρα, και από το Εμινονού είναι μόλις δύο στάσεις. Από το Σουλταναχμέτ, το Σιρκετζί ή το Καράκιοϊ πάρτε το T1 ως το Εμινονού και αλλάξτε· από το Ταξίμ, το μετρό M2 ως τον σταθμό Χαλίτς και δέκα με δώδεκα λεπτά με τα πόδια κατά μήκος της ακτής. Με ταξί, πείτε «Cibali, Kadir Has Üniversitesi». Την ακριβή πινέζα στον χάρτη τη λαμβάνετε στο WhatsApp μόλις κλείσετε. Όπως κι αν έρθετε, αφήστε λίγα λεπτά περιθώριο για το τελευταίο κομμάτι, σε μια προκυμαία που δεν ξέρετε, μέσα στο σκοτάδι.

Το δεύτερο είναι ότι ο Βόσπορος φτιάχνει τον δικό του καιρό. Πάνω στο νερό, εν κινήσει, μετά το σκοτάδι, κάνει σταθερά μερικούς βαθμούς πιο κρύο απ' ό,τι στον δρόμο που αφήσατε. Τον Ιούλιο αυτό είναι το καλύτερο πράγμα της βραδιάς. Τον Μάρτιο είναι η διαφορά ανάμεσα σε μια ώρα στα ανοιχτά καταστρώματα και σε πέντε λεπτά. Φέρτε κάτι ζεστό ακόμη κι αν το απόγευμα το έκανε να φαίνεται υπερβολικό. Και τα δύο σαλόνια είναι κλειστά, θερμαινόμενα και με πανοραμικά παράθυρα, οπότε κανείς δεν αναγκάζεται ποτέ να βγει έξω — αλλά τα ανοιχτά καταστρώματα στην πλώρη και στην πρύμνη είναι εκεί όπου βγαίνουν οι φωτογραφίες.

Αυτό ξαφνιάζει τον κόσμο. Μόλις επιβιβαστείτε και καθίσετε, η βραδιά ανοίγει με το σερβίρισμα των μεζέδων, οπότε το τραπέζι γεμίζει πριν ξεκινήσει οτιδήποτε άλλο: δέκα είδη κρύων μεζέδων, σε κοινή πιατέλα για όλο το τραπέζι, φτιαγμένα για να τρώγονται αργά.

Υπάρχει ένας πρακτικός λόγος και ένας καλύτερος. Ο πρακτικός είναι ότι ένα γεμάτο πλοίο δεν μπορεί να σερβιριστεί ολόκληρο μετά την αναχώρηση. Ο καλύτερος είναι ότι έτσι δίνεται ο ρυθμός: τρώτε και κουβεντιάζετε πριν αρχίσει οτιδήποτε, οπότε όταν το πλοίο γλιστρά έξω από τον Κεράτιο Κόλπο κάτω από τη Γέφυρα του Γαλατά, είστε ακόμη στους μεζέδες και ο απόπλους απλώς συμβαίνει γύρω σας, χωρίς να σας τραβά από το τραπέζι.

Τα αναψυκτικά — νερό, κόλα, χυμός, τσάι — είναι απεριόριστα και περιλαμβάνονται για όλους, όλο το βράδυ. Το αλκοόλ είναι το μόνο που δεν καλύπτει η βασική τιμή. Αν το θέλετε, το πακέτο ποτών κοστίζει €15 ανά ενήλικα, απεριόριστο όλο το βράδυ από το μπαρ: μπίρα, ρακί, βότκα, τζιν, κόκκινο και λευκό κρασί. Τα εισαγόμενα ποτά, όπως ουίσκι, τεκίλα και σαμπάνια, καθώς και τα κοκτέιλ, χρεώνονται χωριστά στο μπαρ. Το πακέτο είναι προαιρετικό, και αλκοόλ σερβίρεται από τα 18.

Μόλις το πλοίο ξεκινήσει, έρχεται το ζεστό μπουρέκι και ύστερα το κυρίως πιάτο με σαλάτα εποχής και γαρνιτούρα. Κάθε επισκέπτης διαλέγει ένα από τα τέσσερα, και τα ζευγάρια συνήθως παραγγέλνουν δύο διαφορετικά και τα αλλάζουν: σολομό, λαβράκι, σουβλάκι κοτόπουλο ή μοσχαρίσιο σουβλάκι. Χορτοφαγική πιατέλα ετοιμάζεται κατόπιν αιτήματος, χωρίς επιπλέον κόστος, αν τη ζητήσατε όταν κλείσατε.

Ο κόσμος ρωτά ποια πλευρά του πλοίου είναι καλύτερη. Ειλικρινά: καμία, και αυτό ακριβώς είναι το νόημα της διαδρομής. Το πήγαινε ανεβαίνει την ευρωπαϊκή ακτή, οπότε τα ανάκτορα είναι κοντά στα αριστερά σας· στη γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ το πλοίο στρέφει και γυρίζει από την ασιατική πλευρά, οπότε το Μπεϊλέρμπεϊ και το Ουσκουντάρ είναι κοντά στην άλλη. Καθίστε όπου θέλετε, περιμένετε μια ώρα, και η καλή πλευρά γίνεται η δική σας. Και τα δύο σαλόνια έχουν πανοραμικά παράθυρα, και η σκηνή είναι τοποθετημένη ώστε να φαίνεται από τα τραπέζια.

Το επιδόρπιο — το γλυκό σιμιγδαλιού της κουζίνας μας — φτάνει καθώς κλείνει το ζωντανό πρόγραμμα, και λειτουργεί και ως σήμα. Τα φώτα αλλάζουν, ο DJ αναλαμβάνει την πίστα μπροστά στη σκηνή, και η βραδιά χωρίζεται στα δύο.

Ένα κομμάτι του πλοίου πηγαίνει στην πίστα. Οι υπόλοιποι μένουν στα τραπέζια τους με ένα ποτήρι και βλέπουν την πόλη να περνά, που είναι απολύτως αξιοπρεπής επιλογή. Κανείς δεν υποχρεώνεται να χορέψει και κανείς δεν υποχρεώνεται να σηκωθεί. Τα ανοιχτά καταστρώματα στην πλώρη και στην πρύμνη είναι λίγα βήματα μακριά όταν η πίστα ζεσταθεί, και αυτή είναι η ώρα που η ζακέτα που φέρατε αποδεικνύει την αξία της.

Είναι επίσης, για όσο αξίζει, η καλύτερη ώρα για φωτογραφίες. Η επιστροφή περνά από το Μπεϊλέρμπεϊ και το Ουσκουντάρ, φωτισμένα από τη μεριά του νερού, η γέφυρα αλλάζει χρώμα πίσω σας, και η κουπαστή ενός ανοιχτού καταστρώματος είναι το πιο σταθερό σημείο του πλοίου για να κρατήσετε ένα κινητό.