20:00 ile gece yarısı arasında gerçekte ne oluyor

Akşam yemekli tekne turu, insanların salı günü çarşamba için rezerve ettiği şeylerden biri: bir fiyat, bir kalkış saati okunur, gerisine bakılmaz. Genelde de sorun çıkmaz. Ama akşamın bir şekli var ve o şekli bilmek küçük kararları değiştiriyor: otelden ne zaman çıkacağın, önceden yemek yiyip yemeyeceğin (yeme), nereye oturmayı önemsiyorsan ne zaman varman gerektiği, ve elindeki hırkanın bir yük mü yoksa son saati keyifli kılan şey mi olacağı.

Aşağıdaki, bizim kendi seferimiz — dürüstçe, olduğu sırayla.

Otelden çıkmadan önce

Akşamın başlangıcının sakin mi yoksa tramvay hattı boyunca koşturmaca mı olacağını iki şey belirliyor.

Birincisi, iskele çoğu kişinin sandığı yerde değil. Tur Eminönü'nden ya da Boğaz iskelelerinden birinden kalkmıyor: biniş Cibali'de, Haliç kıyısının daha sakin bir kesiminde, Kadir Has Üniversitesi'nin — suyun kenarındaki uzun tuğla binanın — yanında. T5 tramvayı Cibali'de duruyor, iskele oradan kısa bir yürüyüş; Eminönü'nden yalnızca iki durak. Sultanahmet, Sirkeci ya da Karaköy'den T1'e binip Eminönü'nde aktarma yap; Taksim'den M2 metrosuyla Haliç istasyonuna gel, oradan kıyı boyunca on-on iki dakika yürü. Taksiye "Cibali, Kadir Has Üniversitesi" de. Kesin harita konumu rezervasyondan sonra WhatsApp'tan geliyor. Hangi yoldan gelirsen gel, tanımadığın bir kıyıda, karanlıkta son kısım için birkaç dakika pay bırak.

İkincisi, Boğaz kendi havasını kurar. Suyun üstünde, hızla giderken, hava karardıktan sonra, geride bıraktığın sokaktan birkaç derece daha serindir. Temmuzda bu akşamın en iyi yanı. Martta ise açık güvertelerde bir saat geçirmekle beş dakika geçirmek arasındaki fark. Öğleden sonra gereksiz gibi görünse de bir kat fazla al. İki salon da kapalı, ısıtmalı ve panoramik camlı, yani kimse dışarı çıkmak zorunda değil — ama fotoğraflar baş ve kıç taraftaki açık güvertelerde.

20:00 — kapılar açılıyor

Biniş, kalkıştan önceki tam bir saat boyunca sürüyor ve o saat dolgu değil. Dört yüz kişiye kadar misafir alan bir tekne on dakikada dolmadığı için var; bir de ekip isimleri listeyle hızlı değil yavaş karşılaştırmayı tercih ettiği için.

İskelenin başında rezervasyonun teyit ediliyor ve masanı seçiyorsun. Masalar önceden atanmıyor, varışta seçiliyor — erken gelmenin en iyi gerekçesi de bu: iki kişi de olsan on dört kişilik bir grup da olsan, ne kadar erken binersen o kadar çok seçeneğin olur. Tek istisna, mum ve çiçekle senin için hazırlanan +€15'lik romantik masa.

Saatin başında gelirsen, tekne hâlâ bağlıyken açık güvertelerde geçen dakikalar sessiz sedasız gecenin daha iyi kısımlarından biri. Haliç kararıyor, karşı kıyıda ışıklar yanıyor ve henüz hiçbir şey kıpırdamıyor. Bütün akşam boyunca manzaranın sabit durduğu tek an.

Önce meze geliyor

Bu insanları şaşırtıyor. Tekneye binip oturduğunda akşam meze servisiyle açılıyor; yani daha hiçbir şey başlamadan sofra doluyor: on çeşit soğuk meze, ortak tabakta paylaşmalı geliyor ve yavaş yensin diye geliyor.

Bunun pratik bir sebebi var, bir de daha iyisi. Pratik olanı, dolu bir teknenin tamamına kalkıştan sonra sıfırdan servis yapılamaması. Daha iyisi ise tempoyu kurması: daha hiçbir şey başlamadan yiyip sohbet ediyorsun; tekne Galata Köprüsü'nün altından Haliç'ten çıkarken sen hâlâ mezedesin, dolayısıyla kalkış sana rağmen değil, etrafında oluyor.

Alkolsüz içecekler — su, kola, meyve suyu, çay — herkes için, bütün gece, sınırsız ve dahil. Temel fiyatın kapsamadığı tek şey alkol. İstersen içki paketi yetişkin başı €15 karşılığında gece boyunca sınırsız: bardaki bira, rakı, votka, cin, kırmızı ve beyaz şarap. Viski, tekila, şampanya gibi ithal içkiler ve kokteyller barda ayrıca ücretleniyor. Paket isteğe bağlı; alkol 18 yaşından itibaren servis ediliyor.

21:00 — halatlar çözülüyor

Tekne dokuzda kalkıyor, ve dokuzda kalkıyor. Bu yazının en işe yarar cümlesi bu: kalkış saati yaklaşık değil, ve 21:05'te hâlâ rıhtımda yürüyen bir misafir, akşamının kendisiz gidişini seyreden bir misafirdir.

Bu arada, aynı gün rezervasyonu tam 21:00'a kadar kabul ediliyor — sekiz buçukta boş masa varsa senindir. O, elinde zaten olan bir rezervasyona geç kalmaktan başka bir şey.

İlk bölüm Haliç'in kendisi: koy boyunca inip Atatürk Köprüsü'nün ve Galata Köprüsü'nün altından çıkış; bir yanda Karaköy'ün üstünde Galata Kulesi, öbür yanda siluette Süleymaniye. Sonra tarihi yarımadanın ucu Sarayburnu dönülüyor ve Boğaz'a giriliyor. Oradan tekne Avrupa yakası boyunca kuzeye gidiyor: Dolmabahçe Sarayı, sonra Çırağan. Binalar sahneden çok ilgini çekiyorsa açık güvertelerde olunacak bölüm burası. Hangisinin ne olduğunu ve hepsinin neden suya dönük olduğunu ayrıca yazdık.

Ana yemek ve hangi camı istemeli

Yol alınmaya başlandıktan sonra sıcak börek geliyor, ardından mevsim salatası ve garnitürüyle ana yemek. Her misafir dört seçenekten birini seçiyor ve çiftler sık sık iki farklı şey söyleyip değiş tokuş ediyor: somon, levrek, tavuk şiş ya da dana şiş. Rezervasyonda istediysen vejetaryen tabak ek ücret olmadan hazırlanıyor.

Teknenin hangi tarafı daha iyi diye soruluyor. Dürüst cevap: hiçbiri, ve rotanın bütün mantığı bu. Gidiş Avrupa yakası boyunca, yani saraylar solunda yakın; Fatih Sultan Mehmet Köprüsü'nde tekne dönüp Anadolu yakasından geri iniyor, yani Beylerbeyi ve Üsküdar öbür tarafta yakın kalıyor. Nereye oturursan otur, bir saat bekle, iyi taraf senin tarafın oluyor. İki salonun da camları panoramik ve sahne masalardan görünecek şekilde konumlandırılmış.

Gösteri, oturduğun yerden

Sahne programı yemek sürerken akıyor. Bu bilinçli ve ilk kez gelen misafirlerin kafasında en çok yanlış kurgulanan şey: ara yok, ışıkların kısılıp bir tiyatroya yürünmesi yok. Olduğun yerde kalıyorsun, yemek gelmeye devam ediyor, salon aralarda sahneye dönüyor.

Sekiz perde, canlı, sırası geceden geceye değişerek: oryantal, semazen gösterisi (sema), Türk Roman dansı, Kafkas dansı ve bıçak gösterisi, Türk halk dansları, canlı perküsyonla ritim şov, canlı keman — ve ardından DJ. Sıra değiştiği için hiçbir perdenin saati yok ve varmış gibi yapmayacağız. Ne izlediğini bilmek istersen — özellikle sema bilmekle çok kazanıyor — programı perde perde ayırdık.

Küçük bir tavsiye: telefonu bırakılacak perde semazen. Eğlenceden önce dinî bir tören, ve ağır ağır dönen bir figür hareket eden bir salonda iyi fotoğraf vermiyor.

Tatlı, DJ ve pist

Tatlı — evin irmik tatlısı — canlı program kapanırken geliyor ve aynı zamanda bir işaret. Işıklar değişiyor, sahnenin önündeki pistte sözü DJ alıyor ve akşam ikiye ayrılıyor.

Teknenin bir kısmı piste geçiyor. Geri kalanı masasında kadehiyle şehri seyrediyor ki bu da gayet saygın bir tercih. Kimse dans etmeye ya da yer değiştirmeye zorlanmıyor. Pist ısındığında baş ve kıç taraftaki açık güverteler birkaç adım ötede; az önce aldığın kat kendini burada ödüyor.

Bu arada fotoğraf için de en iyi saat. Dönüş, sudan aydınlatılmış Beylerbeyi ve Üsküdar'ın önünden geçiyor, arkanda köprü renk değiştiriyor ve açık güvertenin korkuluğu teknede telefonu en sabit tutabileceğin yer.

23:45 — son bölüm

Dönüş Üsküdar'ın ve Kız Kulesi'nin önünden geçiyor — kulenin ışıklandırmasını düzgün görecek kadar yakın, kartpostaldaki şey olarak kalmasına yetecek kadar uzak — sonra tarihi yarımadanın ucundan dönüp Haliç'e, yine Galata Köprüsü'nün altından Cibali'ye. Yanaşma her gece 23:45 ile gece yarısı arasında.

O saatte şehrin tramvayları seferlerini bitiriyor, o yüzden son ayağı yola çıkmadan planla. En kolayı taksi — bir uygulama nerede olduğunu anlatma derdini ortadan kaldırıyor — ve kişi başı €5'lik otel transferini eklediysen eve dönüşün zaten ayarlı; alış ve bırakışlar semt semt organize edildiği için araç paylaşımlı olabilir. Bu şehirde hava karardıktan sonra bir yere nasıl gidileceğini çözmeye çalışıyorsan, İstanbul ulaşım rehberimiz neyin geç saate kadar çalıştığını yazıyor.

Pratik olan her şey, tek yerde

Sık sorulanlar